قالب وردپرس درنا توس

نور لیزر چگونه بر بافت اثر می گذارد؟

برای درک چگونگی انتخاب لیزر ایده​ آل از میان هزاران وسایل موجود برای درمان هر بیماری و مشکل پوستی، ابتدا باید یاد بگیریم که نور لیزر چگونه موجب تأثیر بیولوژیک در پوست می ​شود.

واکنش متقابل نور لیزر با بافت زنده به طور کلی عملکرد طول موج و سیستم لیزر می ​باشد. برای اینکه انرژی لیزر بر روی پوست اثر بگذارد، ابتدا می ​بایست جذب شود. همان تغییر حالت انرژی تابشی (نور) به حالت دیگر انرژی (معمولاً حرارتی) همراه با واکنش معین با پوست است.

نور لیزر

اگر نور از سطح پوست بازتاب شود یا کاملاً از میان آن عبور کند بدون اینکه جذب شود آنگاه هیچ تأثیر بیولوژیک حاصل نمی ​گردد. اگر نور به طور دقیق و صحیح توسط هر نشانگر یا کروموفور جذب نشود، آنگاه نتیجه حاصل نیز دقیق و صحیح نخواهد بود. این امر هنگامی حاصل می‌شود که نور توسط بخش معینی از پوست به میزان بالایی جذب شود که تأثیر بیولوژیکی دقیق و صحیحی را سبب گردد. اگر چه به نظر می ​رسد که پیش بینی دقیقی از این واکنش آسان نباشد، اما در واقع، تنها سه بخش اصلی در پوست وجود دارند که نور لیزر را جذب می​نمایند: ملانین، هموگلوبین و آب داخل سلولی یا خارج سلولی که طیف​های جذب آنها به خوبی محرز شده‌اند.

سازندگان لیزرها این اطلاعات را بدست آورده و دستگاه ​های فناوری که در حال حاضر در دسترس هستند را طراحی کرده ​اند به طوری که نوری را که از نظر رنگ و طول موج مناسب برای جذب دقیق و صحیح توسط یکی از این سه بخش پوست باشند، تولید نمایند. این امر جراحت‌های جانبی در پوست سالـم اطراف را بـه حداقـل می‌رسانـد.

در سـال ۱۹۸۳، دکترهـا R ROX Anderson و John a Parrish از آزمایشگاه ​های فتومدیسین (Photomedicine) هاروارد ولمن (HarvardWellman) طی مقاله ​ای در نشریه Science به تشریح دیدگاه‌های نوظهور خود درباره فتوترمولیز انتخابی (Selective Photothermolysis, SPTL) پرداختند. این ایده ​های جدید توصیف کردند که چگونه می​ توان به طور ایمن و مؤثر با اشعه لیزر عروق کوچک در کودکان مبتلا به لکه شرابی را درمان کرد. این امر همچنین منجر شد به اینکه برای اولین بار لیزر ویژه‌ای به نام PDL برای درمان یک عارضه مشخص – لکه شرابی در کودکان – به وجود آید. این ایده هم اکنون برای پیشبرد درمان‌های مؤثرتر دیگر مشکلات پوستی شامل درمان خالکوبی ​ها، ضایعات پیگمانته خوش خیم و نیز برداشتن موهای زائد و ناخواسته به کار می‌رود. ایده SPTL روش لوکالیزه کردن آسیب حرارتی بر بافت تحت درمان را مشخص می​ کند و آسیب‌های جانبی به بافت غیر هدف اطراف ناحیه را به حداقل می‌رساند. این امر با انتخاب طول موج مناسب نور که توسط کروموفور هدف معین جذب شود و انتقال میزان مناسب انرژی که به عنوان زمان استراحت حرارتی نامیده می‌شود (TRT) که براساس اندازه فیزیکی هدف خواهد بود، میسر می ​گردد.

مطلب پیشنهادی

محافظت ها و عوارض سابسیژن (قسمت دوم )

اقدامات و مراقبت های لازم قبل از انجام سابسیژن : • شب قبل از سابسیژن …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *